ไม่ได้อัพบลอคนาน เพราะไม่รู้จะอัพอะไร สุขภาพมีปัญหาเป็นปกติก่อเกิดอาการเซ็งเป็น

ธรรมดาด้วยแหละมั้ง วันนี้ด้วยความเบื่อจัดจึงมาอัพซักหน่อย

          แต่แล้วก็คิดไม่ออก ที่อยากเขียนมันสั้นๆ เข้าใจง่าย ได้ใจความ นั่นคือ "รักและคิดถึงมากค่ะ..."

อยากเจอเร็วๆจัง นอกเหนือจากเรื่องนี้ ตอนนี้ก็ต้องเริ่มคิดเรื่องกลับบ้าน อยากกลับบ้านเหมือนกัน

ต้องรีบชาร์ตตังกับหาวันหยุดด่วนๆ เผื่อได้ไปเที่ยวด้วย >w<

          ที่คาดว่าจะกลับบ้านเร็วๆนี้ ไม่รู้ว่าต้องไปคนเดียวรึเปล่า กลับคนเดียวมันก็ไม่แย่หรอกนะ แต่

กลับด้วยกันมันก็ดี....อิ๋ง~

          เอาเถอะ ไว้ใกล้ๆค่อยว่ากันก็ได้ คิดไปตอนนี้ก็เหนื่อยเปล่าๆ

 

          ปล.ใครพลาดเข้ามาอ่านแล้วไม่รู้เรื่องไม่ต้องบ่น ปิดไปเงียบๆก็พอ

          คำเตือน ถ้าบ่นอาจเจอคำสาปแช่งได้ ในกรณีต้องการบ่นกรุณาบ่นไกลๆ มาบ่นแถวนี้อาจโดน

ของ ของมันแรง ถึงจะไม่ได้แรง 3 เท่าแบบชาร์ก็เถอะ (เหตุเพราะพื้นหลังสีดำ...)

          เมื่อคืนนอนเร็วมาก ถ้าจำไม่ผิดรู้สึกจะนอนตั้งแต่สามทุ่มนิดๆได้ พอนอนเยอะ ก็ฝันอะไร

แปลกๆเยอะอีก เราฝันถึง Pucky ด้วย มันเริ่มจาก..

          เราเดินไปเรื่อยๆจนถึงเพิงแห่งหนึ่ง ที่เพิงนั้นดูแล้วเหมือนเป็นร้านกาแฟ มีโต๊ะและเก้าอี้เล็กๆ

ตั้งอยู่ 4-5 โต๊ะ มีเคาน์เตอร์ที่รับออเดอร์ รู้สึกตอนนั้นฝนจะตกปรอยๆด้วยนะ เมื่อเราไปถึงก็มีกระต่าย

ตัวโตสีขาวขนปุย มีเส้นสีเทาตั้งแต่กลางหลังพาดยาวไปถึงปลายหาง และที่เหนือตาทั้ง 2 ข้าวจน

ดูเหมือนเป็นคิ้วของมัน มันวิ่งออกมาจากใต้เคาน์เตอร์ เรารู้ทันทีว่านั่นคือ Pucky เราย่อตัวลงในขณะ

ที่มันกระโดดและยืดตัวขึ้นจนมันมาอยู่ในอ้อมกอดของเรา เราถามมันว่า "ไงปั๊กกี้ กลับไปอยู่ด้วยกันได้

รึยัง" มันตอนเรากลับมาว่า "กลับไปไม่ได้หรอก ต้องอยู่ที่นี่แหละ ไว้ซักวันก็ได้อยู่ด้วยกันเองแหละ"

(ในฝันกระต่ายพูดได้ด้วยล่ะ.....) แล้วมันก็ทำหน้าเหมือนยิ้มอยู่เล็กๆ "อื้ม.." เราตอบมัน จากนั้นเรา

ปล่อยมันลงให้มันกลับไปนอนใต้เคาน์เตอร์ที่เดิม ส่วนเราก็เดินออกจากเพิงแห่งนั้นมาด้วยความเศร้า

เล็กๆ (แต่ตื่นมาแล้วเศร้าเยอะ)

          นอกจากที่ฝันถึง Pucky ก็ฝันถึงเช้าด้วย แต่จำไม่ได้แล้วว่าฝันว่าอะไร แฮ่ะๆ นอกจากนี้ก็ฝัน

ถึงป๋า เราฝันว่าป๋าไปพูดในงานประชุมวิชาการอะไรเทือกๆนั้น เราก็ไปด้วย แต่เรากลับไม่รู้มาก่อนเลย

ว่าป๋าจะพูดได้ดีขนาดนั้น ดีจนมีคนมาขอลายเซ็นด้วย !! เรางอนป๋านิดหน่อยเพราะป๋าไม่ยอมโทรหา

ตอนป๋าพูดเสร็จแล้ว แถมมัวไปแจกลายเซ็นสาวอีก...ให้มันได้อย่างงี้สิ ฮึ !! เมื่อถามว่าทำไมถึงไม่

โทรหา ก็ได้คำตอบกลับมาว่า "จำเบอร์ไม่ได้..." โอ้วว แทบอาละวาดแน่ะ แต่จากนี้ก็จำไม่ได้แล้ว

ล่ะนะ.......ก็ตื่นซะก่อนนี้นา

          จริงๆมีฝันก่อนหน้านี้อีกเยอะพอสมควร มันแปลกและวุ่นวายมากจนไม่อยากจะรำลึกถึงเลย...

ดังนั้นก็ปล่อยมันไปละกัน...

          ไหนๆวันนี้ก็เข้ามาอัพบล็อคแล้ว ก็ขออวดรูปของที่ยังเห่ออยู่ไว้ซักหน่อยละกัน